Tijdens mijn opleiding meubelstofferen bij SyntraPXL in Pelt werkte ik aan een bijzonder project: in dit project draaide alles om het herstofferen van een longchair die oorspronkelijk onderdeel was van een grotere bank. Het element was verkeerd geleverd en miste het bijbehorende hoekstuk. Daardoor bleef één zijde open en was het meubel in deze vorm eigenlijk onbruikbaar.
Zonde om weg te gooien — en juist daarom een perfect object om nieuw leven in te blazen. In deze blog neem ik je stap voor stap mee in mijn proces: van demonteren en markeren tot stofferen, afwerken en het uiteindelijke resultaat.
Herstofferen longchair: van bankelement naar nieuw idee
De longchair maakte deel uit van een tweezitsbank waar normaal gesproken nog een extra element aan vast hoort te zitten. Omdat dit element ontbrak, bleef de bevestiging zichtbaar. Technisch gezien was het meubel nog in goede staat en ook de vulling was vrijwel nieuw.
Daarom besloot ik om:
- alleen de bekleding te vervangen
- de bestaande vulling te hergebruiken
- het element om te vormen tot een vrijstaand bankje
Een mooi voorbeeld van hoe je met meubelstofferen niet alleen herstelt, maar ook anders leert kijken naar functie en vorm.
Stoffen kiezen: Valerie & Jewel in balans
Omdat het meubel uit een binnen- en buitenzijde bestaat, wilde ik werken met twee verschillende stoffen om meer diepte en contrast te creëren.
Voor de binnenkant (zitting en rug) koos ik voor de stof Valerie in kleur 751 Olive. Dit is een gemêleerde stof met een olijfgroene basis en subtiele turquoise nuances. De stof heeft veel levendigheid en verandert mee met het licht, wat het zitgedeelte een warme en uitnodigende uitstraling geeft.
Voor de buitenkant koos ik voor Jewel, een zachte velours stof in de kleur Papyrus. Deze rustige, neutrale tint vormt een mooi tegenwicht voor de gemêleerde binnenstof. Omdat het eindgebruik van het meubel nog niet vaststond, was dit een veilige en veelzijdige keuze.
De combinatie van Valerie en Jewel zorgt voor een spannend maar harmonieus geheel: tactiel, zacht en modern.
Markeren vóór het demonteren
Voordat ik begon met het demonteren van de longchair, heb ik eerst alle naden zorgvuldig gemarkeerd. Met cijfers en lijnen gaf ik aan welke delen bij elkaar hoorden. Daarnaast maakte ik veel foto’s van:
- naden en hoeken
- rondingen in de stof
- bevestigingspunten van trekstroken
Dit is een cruciale stap bij herstofferen. Door alles goed vast te leggen, weet je later precies hoe de hoes weer in elkaar moet — en voorkom je onnodige fouten.
Demonteren: een technische puzzel
Het uit elkaar halen van de bank bleek een tijdrovend onderdeel. Niet alle schroeven kwamen makkelijk los en het was niet meteen duidelijk hoe de twee elementen aan elkaar bevestigd waren. Uiteindelijk bleek de constructie te bestaan uit:
- meerdere bouten aan de rug
- vastgeniete trekstroken
- losse vulling in de hoekconstructie
De binnenbak bestond grotendeels uit schuim en had weinig eigen stevigheid. Dat betekende dat nauwkeurig werken tijdens het stofferen extra belangrijk was.
De hoes van de binnenkant maken
De oude bekleding gebruikte ik als patroon. Elk los onderdeel legde ik op de nieuwe stof en knipte dit zorgvuldig uit. De oude en nieuwe delen hield ik steeds bij elkaar, zodat de markeringen duidelijk bleven.
De binnenkant van de longchair heeft een bies, en daar ben ik als eerste mee begonnen. Omdat de bies langer was dan de stofbreedte, heb ik deze eerst samengesteld. Vervolgens begon ik met het aan elkaar stikken van de delen die aan de bies vastzitten.
Door alle onderdelen overzichtelijk op tafel uit te leggen, werd goed zichtbaar:
- welke delen eerst aan elkaar moesten
- waar spanning nodig was
- hoe de rondingen liepen
Na het stikken heb ik de hoes meerdere keren gepast en op sommige plekken nog iets ingekort. Met behulp van trekstroken aan rug en zitting kon ik de stof strak en netjes positioneren.
De hoes van de buitenkant
Ook voor de buitenkant heb ik de oude hoes volledig losgemaakt en gebruikt als patroon. Dit deel kon ik grotendeels thuis voorbereiden, zodat ik tijdens de lessen meer tijd had voor het stikwerk.
Tijdens het passen bleek de hoes nog te ruim. Ik heb deze meerdere keren moeten innemen en zelfs een extra strook toegevoegd om de naad aan de achterkant mooi te laten doorlopen. Het grootste deel van de buitenhoes is in de les vastgeniet; het laatste deel heb ik thuis met de hand verder afgewerkt.
In elkaar zetten en afwerken
Toen alle hoezen klaar waren, kon het meubel weer worden opgebouwd. De trekstrook van de rug heb ik verplaatst naar de juiste positie op de buitenbak en zorgvuldig strak bevestigd.
Omdat de Jewel velours stof vrij dik is, ging dit niet altijd even makkelijk. De handtacker schoot de nietjes niet overal volledig in, dus heb ik deze met een hamer verder ingeslagen.
Als laatste stap heb ik slanke metalen pootjes onder het bankje geplaatst. Dit geeft het meubel een luchtige uitstraling en maakt het echt geschikt om vrijstaand neer te zetten.
Van bankelement naar vrijstaand bankje
Wat begon als een verkeerd geleverd onderdeel, is uiteindelijk een volledig nieuw meubel geworden met een andere functie. Dit project laat voor mij perfect zien waar meubelstofferen om draait: techniek, creativiteit en hergebruik combineren.
Het herstofferen van deze longchair was een leerzaam project binnen mijn opleiding bij SyntraPXL — en eentje waar ik met trots op terugkijk.
