2 september 2026 begon vroeg. Héél vroeg. Om 04.30 uur ging de wekker, want om 05.00 uur stond onze taxi alweer klaar. Het plan voor de ochtend was behoorlijk ambitieus: eerst de Pidurangala Sunrise Hike en daarna ook nog Sigiriya Lion Rock beklimmen. En alsof twee beklimmingen nog niet genoeg waren, gingen we diezelfde middag ook op olifantensafari.
Het werd uiteindelijk een van de meest afwisselende dagen van onze rondreis door Sri Lanka.
Ontbijtpakket mee voor onderweg
Om 04.30 uur was het ontbijtbuffet van ons hotel natuurlijk nog niet geopend. Gelukkig konden we een ontbijtpakket meekrijgen. Voor het broodje konden we uit vier soorten beleg kiezen, waaronder kaas, kip en ei. Daarnaast kregen we fruit, sinaasappelsap, een croissant en een muffin mee.
Veel tijd om rustig te ontbijten hadden we niet, want om 05.00 uur vertrokken we richting Pidurangala Rock. We wilden boven zijn voordat de zon opkwam.
Pidurangala Sunrise Hike
De Pidurangala Sunrise Hike is vooral populair vanwege het uitzicht op Sigiriya Lion Rock. Vanaf de top kijk je namelijk recht op de beroemde rots uit. Dat leek ons een goede reden om de wekker midden in de nacht te zetten.
De klim ging bij ons behoorlijk snel. Na ongeveer twintig minuten waren we boven. Het eerste gedeelte is redelijk goed te doen, maar richting de top veranderde de wandeling steeds meer in klauteren. Het laatste stuk moesten we tussen en over grote rotsblokken door.
Eenmaal boven waren we de vroege wekker snel vergeten.
Vanaf Pidurangala hadden we een geweldig uitzicht over de groene omgeving. Midden in dat landschap stak Sigiriya Lion Rock boven de bomen uit. Terwijl de zon langzaam opkwam, viel het warme ochtendlicht steeds meer op de rots.
Precies dát uitzicht was de reden waarom we Pidurangala bij zonsopkomst wilden beklimmen.
We waren overigens zeker niet de enigen met dat idee. Op de top verzamelden zich behoorlijk wat mensen om de zonsopkomst te bekijken. Toch was er genoeg ruimte om rond te lopen, foto’s te maken en even te gaan zitten om van het uitzicht te genieten.
En natuurlijk maakten we een groepsfoto met Lion Rock op de achtergrond. Als je dan toch met z’n vieren voor dag en dauw een berg op klimt, moet daar bewijs van zijn.
Eerst Pidurangala of Lion Rock?
Als je beide rotsen wilt beklimmen, vond ik onze volgorde eigenlijk ideaal. Vanaf Pidurangala zie je Lion Rock prachtig in het landschap liggen, terwijl je later die ochtend juist óp de rots staat.
Na de afdaling bekeken we Lion Rock eerst nog vanaf een andere plek en haalden we onderweg iets te drinken. Daarna was het tijd voor ronde twee: Sigiriya Lion Rock.
Twee rotsen op één ochtend. Waarom ook niet?
Sigiriya Lion Rock beklimmen
Bij aankomst zie je pas goed hoe enorm de rots eigenlijk is. Sigiriya is niet alleen de rots zelf. Beneden liggen ook overblijfselen en ruïnes van het voormalige complex en tuinen.
Tijdens ons bezoek waren op verschillende plekken mensen bezig met restauratiewerkzaamheden. Zowel beneden als later boven op de rots zagen we hoe het oude metselwerk werd hersteld.
Daarna begon het gedeelte waarvoor onze benen die ochtend nog een keer aan het werk mochten: de trappen.
Heel. Veel. Trappen.
Waar Pidurangala vooral op het einde wat klauterwerk vraagt, bestaat de klim naar de top van Lion Rock grotendeels uit trappen. We deden er ongeveer veertig minuten over om boven te komen. Volgens mij stonden we rond 09.15 uur op de top.
En daar bleek dat er boven veel meer te zien was dan ik vooraf had verwacht.
Boven op Sigiriya liggen de restanten van een oud paleiscomplex. Je vindt er muren, fundamenten, waterbassins en verschillende niveaus die met kleine trappen met elkaar verbonden zijn.
Vanaf beneden lijkt het alsof je naar één grote rots kijkt, maar eenmaal boven ontdek je pas hoeveel ruimte er eigenlijk is.
Ook hier werd tijdens ons bezoek aan het metselwerk gewerkt. Bijzonder om te zien hoeveel werk erin zit om zo’n eeuwenoude plek te behouden.
En ondertussen heb je vanaf bijna iedere kant uitzicht over de omgeving. Na Pidurangala hadden we het landschap dus eerst mét Lion Rock bekeken en een paar uur later stonden we er zelf bovenop.
Tijdens de terugweg kwamen we langs een ander bijzonder gedeelte van Sigiriya. Via een aparte doorgang kun je naar een beschutte plek in de rots waar oude muurschilderingen te zien zijn.
Daarop staan verschillende vrouwen afgebeeld, met sieraden en ontbloot bovenlichaam. De schilderingen staan bekend als de Sigiriya fresco’s en zijn een van de bekendste onderdelen van het complex.
Na alle trappen daalden we uiteindelijk weer helemaal af. Twee beklimmingen voor de ochtend, want om 11u waren we weer beneden.
Zwemmen met apen bij het hotel
Na Pidurangala en Lion Rock gingen we terug naar ons hotel. Daar hadden we gelukkig even tijd om bij te komen en het zwembad in te duiken.
Al waren wij blijkbaar niet de enige hotelgasten die behoefte hadden aan verkoeling.
De apen rondom het hotel kwamen tussendoor namelijk óók zwemmen. Het personeel probeerde ze steeds weg te jagen, maar daar leken de apen weinig van onder de indruk. Zodra ze de kans kregen, waren ze weer terug bij het water.
Rond 12.30 uur stond onze chauffeur alweer klaar. Onze rustpauze was dus van korte duur.
Fried rice en cheese rotti als lunch
Onze chauffeur bracht ons eerst naar een klein restaurantje ‘Roti Cafe’ voor de lunch. Jasper en ik konden niet kiezen en deden daarom wat we tijdens deze reis nog veel vaker zouden doen: twee gerechten bestellen en delen.
We namen fried rice en cheese rotti, zodat we allebei van beide konden proeven.
Daarna kwam de chauffeur van onze safari ons bij het restaurant ophalen. Tijd voor het volgende onderdeel van de dag: olifanten spotten.
Met een jeep op olifantensafari
We stapten in een safari-jeep en reden richting het natuurgebied. Eenmaal binnen werd het dak van de jeep geopend, waardoor we tijdens het rijden konden gaan staan.
Het eerste gedeelte was vrij dicht begroeid. Hier zagen we al een paar olifanten tussen de bomen en struiken. Ook kwamen we onder andere apen en pauwen tegen.
Maar het landschap veranderde compleet toen we bij een grote open vlakte rond het water kwamen.
Daar stonden veel meer olifanten.
Niet één of twee, maar complete groepen. Volwassen olifanten, jonge dieren en kleine olifantjes liepen bij elkaar over de vlakte. Vooral de jonge olifanten tussen de volwassen dieren waren ontzettend leuk om te zien.
Er was alleen één ding waar ik vooraf niet helemaal op voorbereid was: de hoeveelheid safari-jeeps.
Zodra ergens een groep olifanten goed zichtbaar was, verzamelden de jeeps zich op dezelfde plek. Soms stonden we met een hele rij voertuigen achter en naast elkaar.
We bleven regelmatig langere tijd stilstaan om naar de dieren te kijken en reden daarna weer naar een ander gedeelte van het gebied. Daar herhaalde hetzelfde zich.
Het voordeel was natuurlijk dat we ontzettend veel olifanten hebben gezien. Op sommige momenten stonden complete kuddes bij elkaar op de open vlakte bij het water.
Aan het einde van de safari kwamen de olifanten zelfs tot op slechts een paar meter van onze jeep.
Dat klinkt als hét moment van de safari, maar ik stond op dat moment met z’n vieren behoorlijk krap achterin de jeep en kon ze daardoor zelf juist niet zo goed zien. Gelukkig hadden we daarvoor al meer dan genoeg andere momenten gehad waarop we de olifanten uitgebreid konden bekijken.
We reden uiteindelijk zo’n drie tot vier uur rond. Het park was tot ongeveer 18.00 uur geopend en we hebben de middag dus vrijwel volledig in de jeep doorgebracht.
Na het verlaten van het natuurgebied hoefden we niet meteen weer netjes te gaan zitten. We bleven achterin de open jeep staan terwijl we terugreden.
Na urenlang langzaam rijden en stilstaan bij de olifanten was het heerlijk om even wat vaart te maken. Wind door je haren, om je heen kijken en onderweg naar iedereen zwaaien.
Onze safarichauffeur zette ons uiteindelijk weer af bij hetzelfde restaurant waar we die middag hadden geluncht. Vanaf daar konden we nog even naar de supermarkt voordat onze eigen chauffeur ons terug naar het hotel bracht.
Nog één keer het zwembad in
Eenmaal terug in het hotel hadden Jasper en ik blijkbaar nog niet genoeg gedaan die dag. We trokken onze zwemkleding weer aan en gingen nog ongeveer een halfuurtje zwemmen.
Daarna was het toch echt tijd om te douchen en om te kleden voor het avondeten.
’s Avonds aten we met z’n vieren à la carte in het restaurant van het hotel. Jasper en ik pasten dezelfde tactiek toe als tijdens de lunch en bestelden twee gerechten om te delen: Chicken Biryani en Chicken Lamprais wrapped in banana leaf.
Ook de desserts deelden we.
Daarna was het voor niemand meer nodig om te discussiëren over wat we nog gingen doen. Na een wekker om 04.30 uur, twee beklimmingen, zwemmen, een urenlange jeepsafari, nóg een keer zwemmen en uitgebreid eten was het bed een prima laatste bestemming van de dag.
