Op 8 september stond een van de dingen op de planning waar ik vooraf naar uitkeek: een treinrit door de bergen van Sri Lanka. Niet de bekende urenlange treinreis van Kandy naar Ella, want die route paste niet helemaal lekker in onze planning. In plaats daarvan reden we eerst naar Badulla en namen we vanaf daar de trein terug naar Ella. Een rit van ongeveer een uur, maar wel eentje waarbij we volop van het bekende treinlandschap konden genieten.
En natuurlijk kon een bezoek aan de Nine Arch Bridge niet ontbreken. De dag eindigde uiteindelijk heel anders, met een bijna lege boeddhistische tempel hoog in de bergen en een prachtige zonsondergang.
Snel ontbijten en op weg naar Badulla
Om 07:45 uur werden we opgehaald bij ons hotel. Sadew, die ons de afgelopen dagen door Sri Lanka had gereden, moest weg en vanaf deze dag hadden we een nieuwe chauffeur.
Ons hotel lag niet direct aan de doorgaande weg, dus vanaf de accommodatie moesten we eerst een stukje lopen naar de plek waar de taxi kon komen. Het ontbijt was die ochtend ontzettend netjes voor ons klaargezet. Alleen was er één klein probleem: we hadden ongeveer tien minuten om het op te eten.
Niet helemaal het rustige ontbijtje dat het verdiende dus.
Daarna reden we richting Badulla, waar we op de trein naar Ella zouden stappen.
Treintickets regelen in Sri Lanka
Vooraf hadden we zelf geen treintickets kunnen reserveren, maar gelukkig had Sadew ze voor ons geregeld. Daardoor hoefden we ons daar op de ochtend zelf niet meer druk over te maken.
Onze rit van Badulla naar Ella duurde maar ongeveer een uur. Dat was voor ons eigenlijk perfect. We wilden heel graag met de trein door de bergen van Sri Lanka reizen en het bekende uitzicht vanuit de deuropeningen meemaken, zonder dat we daar meteen een groot deel van de dag aan kwijt waren.
We gingen aan de rechterkant van de trein zitten. Vanaf die kant konden we in de bochten mooi langs de trein naar voren kijken. En dat leverde precies die beelden op waarvoor de treinritten in Sri Lanka zo bekend zijn: een lange blauw-rode trein die zich tussen het felgroene landschap door slingert.
Uit de trein hangen voor de foto’s
De deuren van de trein bleven tijdens de rit open en natuurlijk moesten we daar ook even staan. Niet alleen voor het uitzicht, maar stiekem ook een beetje voor de foto’s.
De conducteur hielp reizigers zelfs met het maken van foto’s tegen betaling. Heel toeristisch? Absoluut. Maar als je dan toch in zo’n trein door Sri Lanka rijdt…
Het landschap onderweg was prachtig. Veel groen, bomen, bergen en telkens weer een ander uitzicht zodra de trein een bocht maakte.
Alleen ging het bij mij halverwege mis met mijn camera. Mijn geheugenkaart bleek vol te zitten. Ik had mijn camera zo ingesteld dat de foto’s tegelijkertijd op twee SD-kaarten werden opgeslagen, waardoor ik niet automatisch verder kon fotograferen op de tweede kaart.
En natuurlijk gebeurde dat nét voordat we bij een van de laatste mooie bochten kwamen.
Timing: 10/10, dan toch maar even de telefoon gepakt.
Wandelen naar de Nine Arch Bridge
Eenmaal aangekomen in Ella liepen we het plaatsje in en gingen we richting het Nine Arch Bridge Viewpoint.
De Nine Arch Bridge is waarschijnlijk een van de bekendste plekken rondom Ella. De stenen spoorbrug ligt midden tussen het groen en wordt omringd door theeplanten. Vooral dat landschap eromheen maakt de plek zo mooi.
We liepen naar een viewpoint vanwaar we goed over de brug en de spoorlijn konden kijken. Na onze treinrit was het extra leuk om de spoorlijn nu vanuit een compleet ander perspectief te zien.
Daarna streken we neer bij Nine Arch Tree House. Een cocktail met uitzicht over de groene omgeving klonk inmiddels als een uitstekend plan.
Een bloedzuiger en drie kwartier wachten
Daar liep de planning alleen even wat anders dan gedacht.
Het contact met onze nieuwe chauffeur verliep nog niet helemaal soepel en uiteindelijk hebben we hier ongeveer drie kwartier staan wachten.
Ondertussen had Jasper een ander probleem. Zijn onderbeen begon te bloeden en dat wilde maar niet stoppen. Waarschijnlijk had er een bloedzuiger aan zijn been gezeten zonder dat hij dat zelf had gemerkt. Dat verklaarde in ieder geval waarom zo’n klein plekje behoorlijk lang bleef bloeden.
Uiteindelijk bleek onze chauffeur ons niet op de afgesproken plek te kunnen bereiken doordat de weg geblokkeerd was. Hij regelde en betaalde daarom een tuktuk voor ons, waarmee we alsnog verder konden.
Niet helemaal zoals gepland, maar opgelost was het wel.
Even terug naar het hotel
Daarna werden we teruggebracht naar ons hotel. Jasper ging nog even zwemmen en ik ben erbij gaan zitten.
Jasper en Wesley wilden daarna nog naar een waterval, terwijl ik het even wat rustiger aan deed. Na de treinrit, wandeling naar Nine Arch Bridge en het wachten tussendoor was een momentje bij het hotel eigenlijk helemaal niet verkeerd.
Maar onze dag was nog niet voorbij.
Rond 17:00 uur kwam onze chauffeur ons opnieuw ophalen. Dit keer gingen we naar een plek die uiteindelijk een van de verrassingen van de dag werd.
Mahamevnawa Monastery bij Ella
We reden naar Mahamevnawa Monastery, hoog in de bergen bij Ella.
Toen wij er aankwamen was het er ontzettend rustig. De lucht was helderblauw en het witte gebouw stak prachtig af tegen de groene bergen eromheen. Vanaf het terrein hadden we bovendien een enorm uitzicht over de omgeving.
Binnen mochten we geen foto’s maken. Er werd op dat moment gebeden, dus we gingen zelf ook even op de grond zitten en namen de tijd om rustig om ons heen te kijken.
Na alle toeristische plekken van die dag voelde dit totaal anders. Geen drukte rondom een bekende fotospot en geen rijen mensen die allemaal hetzelfde plaatje wilden maken. Gewoon even zitten en de sfeer in ons opnemen.
Zonsondergang boven de bergen
Toen we weer naar buiten liepen, begon de zon langzaam onder te gaan.
En toen werd het pas echt mooi.
De blauwe lucht veranderde steeds verder van kleur en boven de bergen verschenen warme tinten van geel, oranje en roze. Het witte klooster kreeg daardoor telkens een andere uitstraling.
Onze chauffeur wachtte gelukkig rustig op ons, waardoor we niet hoefden te haasten en de zonsondergang helemaal konden bekijken.
Achteraf vond ik het juist leuk dat deze plek niet het belangrijkste onderdeel van onze planning voor Ella was. Soms zijn het de stops waar je vooraf het minst mee bezig bent die je uiteindelijk het meest verrassen.
Pizza bij Chill Restaurant in Ella
Na zonsondergang werden we afgezet bij Chill Restaurant in Ella. Inmiddels hadden we allemaal wel trek gekregen en voor één avond lieten we de rice & curry even voor wat het was.
We bestelden alle vier een pizza.
Na het eten liepen we nog wat winkels in Ella binnen. Het centrum is niet enorm groot, maar er zitten genoeg restaurantjes, bars en kleine shops om ’s avonds nog even rond te kijken.
Daarna kwam onze chauffeur ons weer ophalen en bracht hij ons zo dicht mogelijk bij ons hotel.
Met zaklampen terug naar ons hotel
Het allerlaatste stukje moesten we opnieuw lopen. Overdag geen probleem, maar inmiddels was het pikkedonker.
Dus: zaklampen aan.
En als je dan toch met een zaklamp door het donker in Sri Lanka loopt, kun je net zo goed kijken wat er allemaal rondkruipt. Het laatste stukje naar onze kamer veranderde daardoor spontaan in een kleine zoektocht naar insecten.
Daarna was het echt tijd om te gaan slapen.






