Na onze stoffige safari in Yala en de late aankomst bij Villa Blu konden we op 10 september eindelijk een dag wat rustiger aan doen. Geen wekker voor een sunrise hike, geen uren in de auto en voorlopig ook geen safari-jeep. Vandaag stond vooral in het teken van ontbijten, zwemmen en relaxen aan de kust bij Tangalle.
Althans, overdag. Voor de avond hadden we nog een bijzondere activiteit gepland: Turtle Watch Rekawa, waar we hopelijk een zeeschildpad aan land zouden zien komen om eieren te leggen.
Uitgebreid ontbijten bij Villa Blu
Rond 09:00 uur gingen we ontbijten. Bij Villa Blu konden we kiezen tussen een Sri Lankaans en een continentaal ontbijt. Wij gingen deze ochtend allemaal voor de continentale variant.
En dat bleek behoorlijk uitgebreid.
We begonnen met een sapje en vers fruit en konden koffie of thee bestellen. Daarna kreeg iedereen een eiergerecht waarbij je zelf toppings kon kiezen. Alsof dat nog niet genoeg was, kozen wij daarna ook nog voor de wafels met chocolade.
Dit was dus niet even snel een broodje naar binnen werken voordat de chauffeur voor de deur stond. Na alle vroege ochtenden van de afgelopen dagen was het heerlijk om gewoon uitgebreid te kunnen ontbijten.
Onze bijzondere overnachting bij Villa Blu in Tangalle
We waren de avond ervoor pas rond 20:00 uur aangekomen en hadden toen nog niet echt de tijd gehad om alles goed te bekijken. Bij daglicht zagen we pas hoe bijzonder Villa Blu eigenlijk was.
De villa ligt direct aan het strand en vanuit de tuin loop je zo richting zee. Het zwembad vond ik misschien nog wel het gaafste onderdeel. Een gedeelte ervan loopt namelijk onder de trap van de villa door. Die trap vormt binnen als het ware de scheiding tussen de woonkamer en de keuken, terwijl het water eronderdoor loopt.
Ook binnen was er genoeg ruimte. De slaapkamers hadden ieder een eigen badkamer en konden afzonderlijk worden afgesloten. In de gemeenschappelijke ruimte stond onder andere een pooltafel. Op de officiële website wordt Villa Blu als kleinschalige accommodatie met verschillende kamertypes aangeboden en worden onder andere het zwembad, de ligging aan het strand en de gezamenlijke lounge met biljarttafel genoemd.
Van het personeel hoorden we ook wat meer over de villa. De eigenaar is Sri Lankaans en woont in Texas. Wanneer hij zelf naar Sri Lanka komt, wordt de villa volgens hen geblokkeerd voor boekingen zodat hij er zelf kan verblijven. Het personeel verblijft in een apart gedeelte naast de villa.
Het voelde daardoor veel meer als verblijven in een luxe privévilla dan in een groot hotel.
Zwembad óf zee? Die keuze was snel gemaakt
Na het ontbijt smeerden we ons goed in en zochten we een plekje bij het zwembad.
Vanuit de tuin lonkte ondertussen natuurlijk de zee. We zaten letterlijk aan het strand, dus daar wilden we ook even kijken.
Er stond alleen ontzettend veel wind en de golven waren behoorlijk heftig. Het personeel raadde ons daarom af om te gaan zwemmen. We zijn nog wel tot ongeveer onze knieën het water in gelopen, maar toen voelden we meteen hoe sterk de stroming was.
Oké. Duidelijk.
Terug naar het zwembad.
Daar konden we tenminste zonder problemen het water in en eigenlijk was dat met zo’n zwembad ook helemaal geen straf.
Cocktails en lunchen aan het zwembad
Rond 12:15 uur verscheen onze eerste cocktail van de dag.
Het personeel kwam ondertussen alvast vragen wat we later wilden lunchen, zodat de keuken alles op tijd kon voorbereiden. Villa Blu serveert zowel internationale als Sri Lankaanse gerechten, waarbij rijst, curry’s, sambols en lokale ingrediënten een belangrijke rol spelen in het Sri Lankaanse aanbod.
Rond 14:30 uur gingen we eten. De mannen kozen voor een tunaburger en ik ging juist voor de viscurry.
En daar kreeg ik bepaald geen klein bordje van.
Voor me verscheen een grote schaal rijst met daarnaast zes kleine schaaltjes. In eentje zat de viscurry en daarnaast kreeg ik allerlei verschillende bijgerechten, waaronder boontjes en rode biet.
Dit vond ik juist zo leuk aan het eten in Sri Lanka: je bestelt één curry en krijgt vervolgens een complete verzameling smaken op tafel. Een beetje hiervan, een beetje daarvan en alles combineren met de rijst.
Na de lunch? Weer het zwembad in natuurlijk.
Oeps… toch behoorlijk verbrand
Om 18:00 uur zou onze chauffeur ons weer ophalen. We gingen daarom douchen en ons klaarmaken voor de avond.
En toen zagen Jasper en ik pas goed wat een dag aan het zwembad had gedaan.
We waren flink verbrand.
Ondanks het insmeren had de Sri Lankaanse zon ons toch behoorlijk te pakken gekregen. Vooral Jasper en ik waren rood. Dat zouden we de volgende dagen nog wel even voelen.
Veel tijd om erbij stil te staan hadden we niet, want om 18:00 uur stond onze chauffeur klaar. Een halfuur later kwamen we aan bij Turtle Watch Rekawa.
Eerst eten bij Turtle Paradise
We waren rond 18:30 uur bij Rekawa, maar vanaf 19:30 uur konden we pas tickets kopen. We hadden dus nog een uurtje over en besloten eerst iets te gaan eten bij het nabijgelegen Turtle Paradise Hotel, Seafood Restaurant & Bar.
Ik bestelde fish with French fries.
Klinkt veilig.
Totdat er een enorme plak tonijn op mijn bord verscheen.
Laat ik nu nét geen groot liefhebber van tonijn zijn. Ik heb er wel van gegeten, maar kreeg hem niet helemaal op. Achteraf gezien had ik misschien beter iets anders kunnen bestellen.
Na het eten liepen we terug. Tijd om te kijken of er die avond daadwerkelijk schildpadden aan land zouden komen.
Wachten bij Turtle Watch Rekawa
Een bezoek aan Turtle Watch Rekawa betekent niet dat je op een bepaald tijdstip naar het strand loopt en daar gegarandeerd een rij schildpadden aantreft.
We moesten wachten.
En nog wat langer wachten.
Er liep iemand langs het strand om in de gaten te houden of er een schildpad uit zee kwam. Pas wanneer dat gebeurde en het dier ver genoeg was met het nestproces, konden bezoekers richting het strand.
Na een hele tijd kwam eindelijk het bericht waarop iedereen zat te wachten.
Er was een schildpad.
In het donker naar het strand
We mochten richting de ingang van het strand, maar daar moesten we opnieuw wachten. Het was inmiddels volledig donker.
Fel licht is tijdens zo’n bezoek uit den boze. Geen flits en geen telefoonscherm in het gezicht van de schildpad. Het personeel werkte met rode zaklampen.
In het donker konden we wel een soort spoor in het zand zien dat vanaf de zee richting de plek van de schildpad liep.
Maar we mochten nog niet dichterbij.
Daar was een goede reden voor. De schildpad moest eerst rustig haar plek vinden, een gat graven en daadwerkelijk beginnen met het leggen van de eieren. Te veel verstoring op een eerder moment kan ervoor zorgen dat een schildpad het nestproces afbreekt en terug naar zee gaat.
Dus bleven wij wachten.
Een groene zeeschildpad van ongeveer 1,20 meter
Rond 21:45 uur was het eindelijk zover.
We mochten in kleine groepen naar de schildpad toe. Het bleek een groene zeeschildpad te zijn van naar schatting ongeveer 120 centimeter groot.
En dit was toch wel heel bijzonder om van zo dichtbij mee te maken.
De schildpad zat boven het gat dat ze zelf in het zand had gegraven. Vanuit onze plek konden we daadwerkelijk zien hoe de eieren naar beneden kwamen en één voor één in het nest vielen.
We wisselden elkaar af, zodat iedere groep een tijdje kon kijken en daarna weer ruimte maakte voor de volgende bezoekers.
Geen telefoons voor haar neus, geen felle lampen en geen spektakel eromheen. Alleen een enorme schildpad die midden in de nacht op een Sri Lankaans strand bezig was met iets wat ze volledig op instinct doet.
En daarna moet het gat ook weer dicht
Na het leggen van de eieren was de schildpad nog lang niet klaar.
Ze begon het nest weer met zand te bedekken. En dat ging bepaald niet snel.
We kregen te horen dat het hele proces nog gemakkelijk een paar uur kon duren voordat ze uiteindelijk terug richting zee zou gaan. Ook werd ons verteld dat slechts een heel klein deel van de jonge schildpadden uiteindelijk volwassen wordt en later zelf terugkeert om eieren te leggen.
We hadden inmiddels al uren gewacht en het was laat geworden. Rond 23:45 uur besloten we daarom terug te gaan naar Villa Blu. We hebben dus niet meer gezien hoe de schildpad uiteindelijk terug de zee in ging.






