Op 7 september was het tijd om Kandy achter ons te laten. Om 07:20 uur zaten we aan het ontbijt, want om 08:00 uur stond Sadew alweer bij het hotel om ons op te halen. We checkten uit en laadden onze spullen in: vandaag zouden we van Kandy naar Ella reizen.
Een rit die op de kaart misschien vooral een verplaatsingsdag lijkt, maar uiteindelijk behoorlijk vol zat. Van edelstenen en een bizarre spiraaltoren tot watervallen, een theefabriek en een bijzondere tunnel op een Sri Lankaans bankbiljet.
Edelstenen kijken bij Gamini Gem & Jewellery in Kandy
Voordat we Kandy echt verlieten, maakten we nog een stop bij Gamini Gem & Jewellery. Sri Lanka staat bekend om zijn edelstenen en in Kandy vind je dan ook verschillende winkels en werkplaatsen waar je kunt zien hoe stenen worden verwerkt tot sieraden.
We begonnen met een video over het winnen van edelstenen in Sri Lanka. Daarna liepen we door naar een open ruimte met pilaren, waar verschillende soorten edelstenen werden getoond en uitgelegd. In een andere ruimte konden we schetsen bekijken en zagen we mensen aan het werk met het maken van sieraden.
Tot zover vond ik het eigenlijk best interessant.
Daarna kwamen we alleen in de winkel terecht en veranderde de sfeer een beetje. We moesten aan een tafel gaan zitten en er werden allerlei sieraden tevoorschijn gehaald. Zelf waren we helemaal niet van plan iets te kopen, maar de verkoper was behoorlijk opdringerig.
Mijn oog viel nog wel op een ring met een cat-eye edelsteen. Mooi, maar de prijs hielp ook direct om mijn interesse weer te laten verdwijnen: in goud kostte de ring meer dan €1.000 en zelfs in zilver ongeveer €250. Terwijl ik nog helemaal niet had aangegeven dat ik hem wilde hebben, werd er al met kortingen geschoven.
We kregen er alle vier geen heel prettig gevoel bij en besloten daarom vrij snel weer te vertrekken. De uitleg over de edelstenen was interessant om een keer te zien, maar het verkoopgedeelte hadden we gerust over kunnen slaan.
De spiraalvormige Ambuluwawa Tower beklimmen
Onze volgende stop was een stuk spectaculairder: de Ambuluwawa Tower. Alleen al vanaf beneden ziet de toren er bijzonder uit. Hij wordt steeds smaller en rondom de toren loopt een spiraalvormige trap omhoog.
Het laatste gedeelte naar boven legden we af met een tuktuk. Dat was op zichzelf al een leuke manier om er te komen.
Eenmaal bij de toren begon de klim. Hoe hoger je komt, hoe smaller de trap wordt en hoe beter je ziet hoe hoog je eigenlijk zit. Het uitzicht over de groene bergen en valleien rondom Kandy was ontzettend mooi.
Wesley en Jasper haalden het helemaal tot boven. Jasper en ik kwamen bijna boven, maar vonden het op een gegeven moment mooi geweest. Ook vanaf daar hadden we al een fantastisch uitzicht over de omgeving.
Na de klim haalden we nog wat te drinken en begonnen we weer aan de weg naar beneden. Inmiddels hadden we ook wel trek gekregen.
Lunchen bij Chill Ramboda met uitzicht over de bergen
Rond 13:00 uur stopten we bij Chill Ramboda om te lunchen. En dit was absoluut geen verkeerde plek voor een lunchpauze. Het restaurant ligt hoog tegen de berg aan en vanuit hier kijk je uit over een enorm groen dal.
Na de klim bij Ambuluwawa konden we wel wat eten gebruiken. We bestelden onder andere fried rice en genoten vooral even van het uitzicht.
Sadew kende de eigenaar en daardoor kregen we na de lunch nog een kleine rondleiding. Onder het restaurant bleek namelijk ook een hotel te zitten. We mochten even rondkijken en zagen vanaf verschillende plekken opnieuw hoe mooi de omgeving hier is.
Het landschap begon ondertussen steeds meer te veranderen. We reden verder de heuvels in, met groene bergen, theeplantages en watervallen langs de route. Precies het Sri Lanka dat je van foto’s kent.
De Ramboda Tunnel op het 1000-roepiebiljet
Niet veel later kwamen we langs de Ramboda Tunnel. Sadew liet ons hier iets grappigs zien: de tunnel staat afgebeeld op het Sri Lankaanse biljet van 1000 roepie.
Natuurlijk moest het biljet er even bij worden gehouden om te vergelijken.
Het zijn van die kleine stops die je vooraf waarschijnlijk nooit zelf op je lijstje zou zetten, maar die een rondreis met een lokale chauffeur juist leuk maken. Je rijdt er anders waarschijnlijk gewoon doorheen zonder te weten dat je naar iets kijkt wat je ondertussen misschien al dagen in je portemonnee hebt zitten.
Ook de watervallen rondom Ramboda waren onderweg moeilijk te missen. Midden tussen het groen stort het water hier vanaf de bergen naar beneden.
Bluefield Tea Factory: van theeblad tot kopje thee
Een bezoek aan Sri Lanka is natuurlijk niet compleet zonder iets van de beroemde Ceylon-thee te zien. Daarom reden we verder naar Bluefield Tea Factory.
We begonnen buiten, waar we door de theeplantage mochten lopen. Daarna gingen we de fabriek in voor een rondleiding. En dat vond ik veel interessanter dan alleen ergens een kopje thee drinken. Hier konden we daadwerkelijk zien welke stappen de blaadjes doorlopen voordat ze uiteindelijk als thee in een zakje of blik belanden.
Binnen lagen grote hoeveelheden verse theeblaadjes klaar voor verwerking. Tijdens de rondleiding kwamen we langs verschillende machines en ruimtes voor onder andere het rollen, zeven, oxideren en drogen van de thee.
Bij het rollen worden de theebladeren gekneusd en gedraaid. Daarna worden de bladeren gezeefd, zodat de verschillende delen verder verwerkt kunnen worden. Vervolgens vindt oxidatie plaats. Hierbij reageren de gekneusde bladeren met zuurstof en veranderen onder andere de kleur, geur en smaak. Daarna moet de thee weer worden gedroogd.
Een deel van de fabriek voelde nog behoorlijk traditioneel aan. Grote machines, bakken vol bladeren en medewerkers die het productieproces nog handmatig begeleiden. Juist daardoor was het leuk om hier rond te lopen.
Na de rondleiding mochten we zelf nog wat verder door de fabriek en plantage kijken.
Natuurlijk eindigen met thee proeven
Na zoveel theeblaadjes gezien te hebben, kon een kopje thee natuurlijk niet ontbreken. We eindigden bij het restaurant van Bluefield, waar we thee konden proeven.
En zoals dat meestal gaat wanneer je een fabriek bezoekt, liepen we daarna ook nog even de winkel in. We kochten wat thee om mee naar huis te nemen. Een leuk souvenir, maar vooral eentje waar je thuis daadwerkelijk nog iets aan hebt.
Vanaf Bluefield hadden we nog een paar uur rijden voor de boeg. We gingen steeds verder de bergen in richting Ella en onderweg bleef het landschap prachtig groen.
Aankomst bij Cozy Resort Ella
Rond 18:45 uur kwamen we aan bij Cozy Resort Ella. Of nou ja: bijna.
Het laatste stukje konden we niet met de auto afleggen en moesten we met onze spullen lopen naar de accommodatie. Na een dag vol stops, trappen en autorijden waren we vooral blij dat we onze kamer hadden bereikt.
We checkten in, zetten onze spullen neer en gingen niet veel later alweer naar buiten om iets te eten.
Avondeten bij Cinnamon Vibe Ella
Voor het avondeten kwamen we terecht bij Cinnamon Vibe Ella. Een leuk en sfeervol restaurant waar we de dag rustig afsloten.
Daarna was het tijd om terug te gaan naar ons hotel en ons bed op te zoeken. De volgende ochtend zouden we Ella namelijk meteen verder gaan ontdekken.






